هرآن‌چه در این وبلاگ می خوانید حاصل فهم، نگاه و برداشت شخصی نویسنده از حوزه‌های مختلفي است كه در قسمت موضوعات دسته‌بندي آنها را مي توانيد ببينيد. اين برداشت و نگاه را خيلي هم جدی نگيريد. خيلي‌هايش جدی نيست، خيلي‌هايش هم خواندنی.
اما اگر چيز مهمي باشد، برای اهلش، و علاقمندانش، و مخاطبينش، ستاره‌دار خواهد شد كه خواندن آن‌ها را به ترتیب اولویت توصیه می کنم.
‌يادداشت‌های بدون شماره هم فقط نوشته مي‌شوند تا از شر من خلاصی پيدا كنند. من هم مدتی بعد از شرشان خلاص می‌شوم. يادداشت‌های ماندگار هم شماره مي خورند تا حساب‌شان حساب باشد.


نویسنده اين وبلاگ عضو هیچ حزب، فرقه، دسته، مکتب، آیین و ایسمی نيست. نوشته‌های این وبلاگ (كه چون شما مي‌خوانيدش يعنی نيمه‌ خصوصی) حاصل آزاداندیشی (تا حدود زيادی سانسور شده) شخصی وی است. در خارج از اين وبلاگ هم (اگر شما می‌بينيدش) همين‌طور.


© امانت داری و اخلاق مداری
اگر فكر مي كنيد نقل و ارجاع یادداشت‌های این وبلاگ در اینترنت يا هر جای ديگر با ذکر منبع و دادن لینک به اصل مطلب سودمندتر است رعايتش كنيد. اما لطفا چيزی را در مطبوعات و نشریات بدون اطلاع و اجازه نويسنده چاپ نكنيد. چون هيچ كدام از نوشته‌هاي اين وبلاگ آماده انتشار در مطبوعات چاپي نيست. اگر هم كرديد خيالتان راحت باشد نه من آن‌چنان نشريه خوان هستم كه خبردار شوم نه روزی به ضرب و زور قانون سراغ كسی خواهم رفت. هرچه اینجا نوشته می‌شود برای مخاطبین همین وبلاگ است نه برای افراد دیگر در جاهای دیگر.

بعضي از يادداشت‌ها بدون نظرخواهي منتشر مي شوند. اينها يادداشتهایی نيستند که برای عموم مخاطبين نوشته شده باشند. شايد يكي دو تا مخاطب خاص داشته باشند. اين‌ها برای دل خود من يا نهايت يكي دو نفر ديگر نوشته شده‌اند. اگر حرف دلي بود مي‌توانيد ايميل كنيد.

همین‌طور همه نظرات تایيد نمي‌شوند. حمل بر چيز معناداری نشود. تنها دليلش اين است كه من وبلاگ‌خوان حرفه‌ای نيستم و معدود وبلاگ‌هایی كه مرتب مي‌خوانم وبلاگ دوستاني است كه پایين‌تر لينكشان آمده است. وبلاگ‌های ناشناس را كمتر دنبال مي‌كنم و دوست ندارم در معذوريت بمانم . گرچه هر نظری باشد، لا اقل يك‌بار آدرس‌ نویسنده‌اش را خواهم ديد. اما هر نظري كه راجع به موضوع يا محتوای يادداشت باشد، مستقل از رنگ چشم، جنسيت يا طيف فكری، منتشر مي شود.